Sommige mensen hebben er in oktober al last van en anderen in november. De jaarlijkse winterblues valt voor mij in ieder geval dit jaar mee (al is het nog een beetje vroeg om dat te zeggen).
Mijn vader schreef de tekst op zijn blog. Na een beetje onderzoek bleek dit een nummer te zijn van Blöf. Mooie tekst, al vind ik november persoonlijk erger.
Oktober overvalt ons ieder jaar
We kijken naar elkaar, naar een overvolle zomer
En we zijn alweer veranderd
Maar het voelt niet meer vertrouwd
Nu we plotseling beseffen dat wij onszelf niet zijn
In oktober
Oktober is de wreedste maand oktober
Met de dingen die voorbij gaan maar wel ergens blijven hangen
Ze komen steeds weer bij ons terug
Ergens in oktober
Oktober overvalt ons ieder jaar
We blijven bij elkaar na een veel te korte zomer
En we zijn alweer veranderd
Niet ten goede of ten kwade
Maar veranderd niettemin
In oktober
Oktober is de wreedste maand oktober
Met de dingen die voorbij gaan maar wel ergens blijven hangen
Ze komen steeds weer bij ons terug
En meestal in oktober
Meestal in oktober
Mijn reactie hierop is een gedicht November en dan in het limburgs omdat ik het niet kon laten:
November is auch neet alles
Ich vinj november nieks zegk maar flauw
De aftersummer dip of winterblues
Dae maondj is veur mich te grauw
Veur mich moog 't sjnel weer december zeen
Ein bietje (nep) gezellig doon
Maar in eeder geval de opmaot nao ein nuuj jaor
Ein nuuje tied ein nuuj veuroetzicht det vinj ich sjoon
